πρίν από αυτό

 

Βράδιασε. Ξανά. Οι σκιές διεκδικούν το σώμα σου. Χορεύεις. Ανοίγοντας τά χέρια, διπλώνοντας τους μηρούς, προσθέτοντας τις πατούσες. Η συμφωνία των ακροδακτύλων. Πιο ερωτική από τις σκέψεις μου. Πιο τρυφερή από τη νύχτα. Και η μουσική. Σαν τον ψίθυρο του καλοκαιριού. Έτσι ακουγόταν. Ήσουν εκεί. Δεν θυμάμαι από πότε. Το σκεφτόμουν. Μού μιλούσες. Σιωπή. Πρίν από αυτό. Πωλείται η μνήμη; Και η δική σου πνοή να με σκεπάζει σαν τη βροχή. Πού άρχισε να πέφτει. Στη διαπασών.