ΠΕΡΙ ΥΨΟΥΣ

Απρίλιος 28, 2007

cezane.jpg 

Certes, l’artiste desire s’elever, …mais l’homme doit rester  obscur.PAUL CEZANNE                                                                     

                                                                        

                                                                                                            

Ο ιταλός  πυροτεχνουργός έχει εγκαταστήσει τό λιτό κι’ απέριττο, τό φτωχικό εργαστήριο του, επί τής κορυφής τού αττικού λόφου.Εκεί ασχολείται νυχθημερόν μέ τά άπειρα πειράματά του καί μέ τήν παρασκευή τών διαφόρων προιόντων τού επιτηδεύματός του: βαρελότα, χαλκούνια, καί άλλα «μαιτάπια».Γιατί αυτός είναι πού προμηθεύει τούς πανηγυριστάς τίς παραμονές τών μεγάλων εορτών τής Ορθοδοξίας, αλλά κι’αυτός είναι,  πάλι, πού, τίς νύχτες τών εθνικών επετείων, διακοσμεί τούς ουρανούς μας μέ λογής-λογής φανταχτερά λουλούδια, μ’εκθαμβωτικά πλουμιά καί μέ ταχύτατες ρουκέττες πού καταλήγουν σέ μυριόχρωμη βροχή από σπίθες.Σπανίως εγκαταλείπει τό έργον, όμως , τά βράδια, ενίοτε, περιφέρει τή σακατεμένη κι’αλαμπουρνέζικη σιλουέττα του, από καπηλειό σέ καπηλειό, χρησιμοποιώντας, κατά προτίμηση, τά σκοτεινότερα στενά τής αγοράς.Τό επάγγελμά του είναι άκρως επικίνδυνο : πυρίτις, κι’ έσθ΄ότε δυναμίτις, είναι ή πρώτη ύλη τών εργοχείρων του.Η παραμικρή απροσεξία αρκεί κι’ επέρχεται η τρομερά καταστροφή : μέσα σέ εκκωφαντικό κρότο τινάζονται στό καθαρό πρωινό καί τό εργαστήρι κι’ ό πυροτεχνουργός μαζύ, καί βλέπομε νά στριφογυρνούν ψηλά στόν αέρα, ώρες, κι’ ό Ιταλός καί τά σανίδια τής μπαράγκας καί πηχτά σύγνεφα σκόνης, ενώ μιάν έντονη μυρωδιά μπαρούτης απλώνεται παντού.

 Όμως ποτέ δέν επέρχεται τό μοιραίον, γιατί υπάρχει κάτι.Ένα μυστικό.Κι’ αυτό τό μυστικό είναι απλούστατα η σύζυγος πού γρηγορεί.Πράγματι ,η γυναίκα του δική μας: ευλαβική κι’ ορθόδοξος χριστιανή, ξημεροβραδυάζεται στίς εκκλησιές, καί κάνει βαθειές μετάνοιες, κι’ όλο προσεύχεται γιά δαύτονε.Κι’ έτσι τονέ κρατά στή ζωή.

 Μάλιστα, κάτω  στή χαράδρα πού περιβάλλει τόν αττικό λοφίσκο, εκεί ,ή μαύρη, έχει σπείρει τόν κόσμο μ’αναρίθμητα προσκυνητάρια, τά περισσότερα μαρμάρινα, άλλα ταπεινότερα, όμως όλα μέ εικόνα Θεοτόκου ή άλλου αγίου, κι’ όλα μέ μιά θυρίδα , γιά τά λεφτάΚάθε τόσο συλλέγει υπομονετικά τά χρήματα, καί τό μεγαλύτερο μέν μέρος  διαθέτει γι’ αγαθοεργούς σκοπούς, ενίσχυση απόρων, ανακούφιση ασθενών, αποπεράτωση εκκλησιών, κι’ ένα άλλο μέρος τό φυλά προσεκτικά, καθώς σκοπεύει μ΄αυτό, έν καιρώ, ν’ ανεγείρη εκκλησιά τιμώμενη μέ τ’ όνομα τής Αγίας Αικατερίνης.(Πιό πέρα , στή χαράδρα, κάποιος έχει εγκαταστήσει κυψέλες , μελισσιών, σ’ ένα χωράφι καί , πιό πέρα ακόμη, μέσα σέ περιβόλι, είναι τά ερείπια μισοχτισμένου αρχοντικού).

 Αυτή ή ιστορία τού Ιταλού είναι κι’ η ιστορία η δικιά μας Ελένη.Δέν είμαι εγώ ο πυροτεχνουργός ; Τά ποιήματά μου δέν είναι Πασχαλινά χαλκούνια, κι’ οι πίνακές μου καταπλήσσοντος κάλλους νυχτερινά υπέρλαμπρα μετέωρα τού Αττικού ουρανού ;Κι’ όμως , ακόμη δέν μέ κατασπαράξανε αλύπητα, νά πετάξουνε τίς σάρκες μου στά σκυλιά , αυτό δέν τό χρωστάω σ’ έσένα, στή μεγάλη στοργή σου και στήν αγάπη σου ;Τό ξέρω, μή μού τό κρυφτείς, τό ξέρω σού λέω :προσεύχεσαι γιά μένα!

Μάζευε τά λεφτά τών προσκυνηταριών μας καί σκόρπαε, μέ τ’ άγια λευκά σου χέρια, τό καλό παντού.Όμως κράτα ένα μέρος, νά συγκεντρώσωμε, κι’ εμείς, λίγο -λίγο ένα ποσό , γιά ν’ ανεγείρουμε μιάν εκκλησιά αφιερωμένη στήν Βασίλισσα πού είχε τ’ όνομά σου.Εκεί μέσα, σ’ αυτήν τήν εκκλησιά θέ νά σέ παντρευτώ.Γιατί είσαι ωραία, έχεις τήν πιό ευγενική ψυχή, καί σ’ αγαπώ παράφορα.

ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ